Zoeken in deze blog

20 december 2007

Vanuit Brussel

Sinds afgelopen woensdag zit ik in Brussel om daar een tweedaagse CAR-training te geven aan medewerkers van de publieke Vlaamse omroep VRT. Deze weblog schrijf ik vanuit mijn hotel.
Het is -vind ik zelf- een pittige cursus onder de niet lading dekkende titel ' Archieven en Internet'. In deze cursus komen niet alleen digitale archiefbronnen (papier, beeld, geluid en digitaal) aan bod, maar ook het zoeken naar verdwenen gegevens op sites, zoeken naar personen (uit verleden en heden) , de Google trukendoos en als laatste, en misschien wel het belangrijkste bij goed archiefonderzoek, literatuuronderzoek.
De werkwijze van de medewerkers bij de VRT verschilt weinig van de Nederlandse werkwijze. Zo zijn de online kranten en tijdschriften de belangrijkste bron van informatie. Nu leerde ik vroeger "de krant brengt leugens in het land" . En om zulke bronnen dan te gebruiken bij het maken TV- en radioprogramma's vind ik gevaarlijk. Daarnaast zijn dit geen primaire bronnen, maar secundaire bronnen. En ik hou van de eerste hand.
Tijdens deze cursus bied ik alternatieven aan, minder makkelijk, maar kwalitatief veel beter.
Ook probeer ik de cursisten te bewegen meer gebruik te maken gaan maken van de rijke collecties binnen de Vlaamse archiefinstellingen, zoals het Algemeen Rijksarchief, de verschillende stads- en provincialearchieven, en categorale instellingen, ADVN, KADOC, Liberaalarchief, AMSAB, SOMA enz. Overigens moeten sommige van die archiefinstellingen eens een spiegel worden voorgehouden. Communicatie zijn ze zwak. Zo zouden er in mijn optiek bij veel instellingen betere faciliteiten moeten komen om de media te bedienen. We leven in veranderende mediamaatschappij en dat gaat een beetje voorbij aan de archiefinstellingen.
En nu maar hopen dat deze cursus indirect gaat doorwerken in de programma's bij de Vlaamse publieke omroep.

Misschien is de Belgische taalgrens nergens zo goed zichtbaar als binnen de gebouwen van de VRT en de RTBF. De 's avonds kleurig verlichte toren voor het gebouw is voor gezamenlijk gebruik. Het gebouw daarachter is door de architect precies doormidden gekliefd. Links zitten de Nederlandstalige en rechts de Fransstalige. Het interieur van beide gebouwdelen zijn bijna een spiegelbeeld van elkaar. Tijdens de korte rondleiding die kreeg langs de VRT studio's, regiekamers, vergaderzalen en het beeldarchief bekroop me een beklemmend gevoel. Er heerst een aardige hokjesgeest in dit gebouw. Jammer, want Belgiƫ heeft zoveel mogelijkheden en kansen. Door de taalstrijd blijven die kansen liggen. Misschien toch maar als de wijze indianen van twee stammen de strijdbijl begraven.

Geen opmerkingen: