Zoeken in deze blog

8 september 2010

Het wissen van iemands verleden door de overheid. Angst en boosheid.(deel 2)

Op 12 augustus 2010 publiceerde ik de blog: Het wissen van iemands verleden door de overheid. Angst en boosheid. Daar kwamen nogal wat reacties op.

Waarom een overheid de dossiers met het verleden van iemand niet mag weggooien (een proces dat nu nog elke dag doorgaat), blijkt ook uit de reactie die ik gisteren ontving en die ik hier anoniem en met toestemming publiceer:

Hier mijn reactie op dit bericht. Ik ben in 1942 bij pleegouders gekomen, en heb mijn hele leven hun beschouwd als mijn ouders.

Vijf jaar geleden is mijn pleegvader overleden en ik was de enige erfgename. Toe kreeg ik problemen met de belastingdienst. Ik moest bewijzen dat ik 5 jaar bij hun was geweest, anders moest het hoge successierecht betalen. Mijn relatie met hun was ruim 65 jaar.

In het archief hier in Middelburg vond ik gelukkig het archief van “Kinderzorg”. Deze instelling was opgeheven!!

Daar was het Stamboek waar alle kinderen waren ingeschreven, dit boek was bijgehouden tot 1952. Er stond (per jaar bijgehouden) in welk pleegezin je was. Hier door kon mijn bewijs aan de belastingdienst geven.

Ik snap dan ook niet dat deze archieven vernietigd worden, omdat ze zeer belangrijke bewijzen kunnen leveren.
Vriendelijke groet, 

Het betreft hier archief 218.1 Vereeniging Kinderzorg (ook wel: Vereniging Kinderzorg Zeeland ), Middelburg 1906-1970 (1980), inventarisnummer 3 (Pupillenregisters) uit de collectie van het Zeeuws Archief. In de inventaris op dit archief zijn literatuur verwijzingen te vinden. Dit archief is beperkt openbaar.


Zie ook Adoptie Trefpunt van 7 maart 2006

Geen opmerkingen: